Piano Corner

สวัสดีค่ะ หายไปนานเลย  ที่จริงมีหลายเรื่องที่อยากจะมาเขียนมาเล่า  แต่ส่วนใหญ่จะต้องหาข้อมูลศึกษาเพิ่มเติม เลยดองไว้ก่อน  ขออัพชิลล์ๆ เล่าเรื่องที่เจอๆ มาไปก่อนแล้วกันนะคะ

วันนี้ไปจับฉลากลำดับแข่งมาค่ะ (เอ๊ะ ได้แจ้งข่าวหรือยังว่าสรุปแล้วผ่านรอบคัดเลือกเทป  เพราะมีคนส่งไม่ถึงจำนวนที่เขากำหนด ทุกคนที่ส่งเลยผ่านหมดค่ะ )  ก็เป็นการปฐมนิเทศ และจับฉลาก ที่โรงแรมอโนมาค่ะ

เรื่องของลำดับการแข่งนี่ก็เป็นอะไรที่สนุกดีค่ะ  บางคนไม่อยากได้คนแรกๆ บางคนไม่อยากได้คนหลังๆ  บางคนบอกลำดับเท่าไหร่ก็ได้แต่ไม่เอาคนแรกกับคนสุดท้าย  แต่สุดท้ายก็ขึ้นกับดวงค่ะ  ไม่ใช่ว่าใจไม่ตรงกันแล้วเขาจะให้ประชุมจัดลำดับกันเองนะคะ (ที่จริงถ้าได้ก็ดีเนาะ)

อันที่จริงลำดับการแข่งทำให้เกิดการได้เปรียบเสียเปรียบหรือไม่นั้น  เราว่ามันก็ไม่ได้ต่างกันมากหรอกค่ะ  แต่มันก็ส่งผลอยู่บ้างทั้งในด้านร่างกายและจิตใจ  ในด้านร่างกายก็เช่น บางคนจะสดชื่นดี๊ด๊าในช่วงเช้า  ถ้าได้แข่งคนแรกๆ ยังอยู่ในช่วงเช้าก็จะเล่นได้ดี  ส่วนบางคนเป็นมนุษย์ซ้อมดึกตื่นสายจนชิน  ถ้าต้องแหกขึ้ตาลุกมาแข่งแต่เช้าก็อาจจะไม่ถนัดเท่าแข่งช่วงบ่ายค่ะ

ส่วนในด้านจิตใจ ก็นานาจิตตังเช่นกันค่ะ  บางคนอยากเล่นก่อนเพราะแรงกดดันจะได้น้อย  คือถ้าคนก่อนหน้าเล่นดีๆ กันหมด ความกดดันก็จะสูงขึ้นค่ะ  บางคนก็อยากเล่นหลังๆ จะได้มีเวลาเตรียมใจมากขึ้นหน่อย  บางคนไม่อยากเล่นคนสุดท้าย เพราะว่ากันว่าความกดดันจะสูงที่สุด  บางคนก็ไม่อยากเล่นคนแรก เพราะ...เอ่อ..นิสัยคนไทยค่ะ ต้องมีคนนำหน้าไปก่อนถึงจะกล้าเดิน  เอ๊ะ หรือจะว่าเป็นแต่คนไทยก็อาจจะไม่ถูก  เคยดูดีวีดีการแข่ง Van Cliburn ที่ถือเป็นการแข่งในระดับโลกรายการหนึ่ง  ตอนเขาจับฉลากกันพอคนจับได้เบอร์ 1  ก็กรี๊ดกร๊าดฮือฮากันเหมือนกันค่ะ

แต่ทั้งนี้ทั้งนั้น มันก็ไม่ได้ส่งผลอะไรมากมายนัก  อาจมีผลบ้างนิดหน่อยอย่างที่พูดถึงไปข้างบน  แต่ว่ากว่าจะถึงวันแข่ง เวลาเตรียมทั้งตัวทั้งใจเป็นเดือนค่ะ  หรือถึงในระดับนานาชาติที่ผู้เข้าแข่งขันบินมาจากทั่วทุกมุมโลก มาจับฉลากกันก่อนแข่งไม่กี่วัน  ก็ยังมีเวลาเตรียมเป็นวันอยู่ดี  แล้วยังไงก็ตาม ถึงวันแข่ง ผู้เข้าแข่งขันก็ควรจะต้องพร้อมในทุกสภาวะอยู่แล้ว  เพราะสิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือ เล่นโปรแกรมของตัวเองให้ได้ดีที่สุดนั่นแหละค่ะ ส่วนจะทำยังไงให้สามารถเล่นได้ดีที่สุด ณ ช่วงเวลาที่อยู่บนเวทีแข่งขัน  อันนั้นก็เป็นส่วนหนึ่งของการแข่งขันค่ะ ใครจะมีวิธีเตรียมตัวอย่างไรก็ว่ากันไป

สำหรับตัวเรา จากประสบการณ์การสอบปฏิบัติหลายปีที่ผ่านมา  คิดว่าตัวเองเป็นพวกสดชื่นดี๊ด๊าช่วงเช้าค่ะ  คือปกติเวลาช่วงวันเรียน เราจะตื่นมาซ้อมแต่เช้าอยู่แล้ว  วันสอบถ้าสอบเช้า เราก็ตื่นตามปกติ มาวอร์มมาซ้อมนิดหน่อย พักนิดนึงแล้วไปสอบ กำลังดี  แต่ถ้าเจอช่วงบ่ายจะเริ่มเหี่ยวค่ะ  และนิสัยส่วนตัวจะเป็นพวก อะไรที่รู้สึกเครียดหรือกดดันจะชอบรีบๆ ทำให้เสร็จๆ ไป จะได้สบายใจ  เพราะฉะนั้น เลยอยากได้ลำดับแข่งคนแรกๆ จะได้แข่งเช้าๆ แล้วก็ไปนั่งดูคนอื่นต่อค่ะ

ในการจับฉลาก เพื่อความยุติธรรมก็จะจับสองรอบค่ะ  คือรอบแรก จับ "ลำดับที่จะจับฉลากจริง" จากนั้นรอบสองจึงจับจริง คือจับ "ลำดับการแข่งขัน" ค่ะ  เช่น เด็กหญิงเอ รอบแรกจับได้หมายเลข 5  หนูเอก็จะได้จับฉลากเป็นคนที่ 5 ในรอบที่สอง  พอรอบสองจับได้เลข 11 ก็คือจะได้เล่นเป็นลำดับที่ 11 ของรุ่นนั้นค่ะ  ทำอย่างนี้เพื่อไม่ให้มีใครมาโวยวายได้ว่า เสียเปรียบเพราะได้จับเป็นคนท้ายๆ เลยมีโอกาสที่จะได้หมายเลขดีๆ น้อยกว่าคนอื่น  ก็ให้จับสองรอบซะเลย โทษใครไม่ได้นอกจากโทษดวงตัวเองค่ะ

วันนี้ก็มีคนที่ไม่ได้มาจับฉลากหลายคนเหมือนกัน ก็ไม่ได้คอขาดบาดตายอะไรค่ะ เขาก็ให้คนอื่นที่นั่งดูอยู่ขึ้นมาจับแทน  แต่ก็พึงจำไว้ด้วยว่าชีวิตเราไม่ควรเอาไปขึ้นกับดวงคนอื่นค่ะ  ในรุ่นเรามีคนหนึ่งไม่มา ก็มีน้องอีกคนที่แข่งรุ่นเด็กกว่าที่จับฉลากไปแล้วขึ้นมาจับแทน  แล้วน้องแกดวงสมพงษ์กะเลข 1 มากค่ะ  จับรอบแรกได้เลข 1 ก็เลยได้จับจริงคนแรก  แล้วพอจับจริง จับปุ๊บก็ได้เบอร์ 1 เลย  สรุปคุณคนที่ไม่มาก็เลยได้แข่งคนแรกไปค่ะ  (ตอนน้องแกจับของตัวเอง จับรอบแรกก็ได้เบอร์ 1 ค่ะ  ส่วนตอนจับลำดับแข่งจริงได้เบอร์ 11  น้องเอ๊ย สงสัยน้องได้รางวัลที่ 1 แหงเลย)

ส่วนเรา ผลการจับฉลากปรากฏว่าได้เบอร์ 3 ค่ะ  ก็คงจะได้แข่งเช้าสมใจ  จากนี้ไปก็เข้าสู่ช่วงเวลาเตรียมตัวค่ะ  ยังเหลือสอบอีกสามสัปดาห์ก็จะปิดเทอม ก็เป็นช่วงที่ยุ่งหัวปั่นได้ใจล่ะค่ะ  พอสอบเสร็จปิดเทอมก็เรียกว่าเป็นช่วงที่เก็บตัวอยู่กินกับโชแปงไปอีกเดือน  ในหัวคงเต็มไปด้วยโชแปง   นี่ถ้าเวลาเตรียมตัวหลายๆ ปีนี่คงเรียนภาษาโปแลนด์ให้รู้แล้วรู้รอดไปเลยล่ะค่ะ จะได้ไปอ่านบทกวีโปแลนด์ที่เป็นที่มาของ Ballade ของโชแปงซะเลย

ตุลานี้ก็จะมีสองอย่างที่รอคอยล่ะค่ะ  การแข่ง และ....

Gundam 00!!!!!!!!

อีก 27 วัน กี๊ซซซซซซซซซซซ