เขาว่ากันว่าอย่าตัดสินคนที่รูปลักษณ์ภายนอก  ในการแข่งหรือการแสดงดนตรีก็ไม่มีคะแนนการแต่งกายค่ะ  แต่ก็ไม่ใช่ว่าไม่สำคัญ  และไม่ใช่ว่าไม่มีผลด้วยนะคะ

เมื่อวันที่ไปงาน Orientation ที่โรงแรมอโนมา  ก็ได้รับแจกเอกสารมาแผ่นนึง  หน้านึงก็เป็นกำหนดการของงานวันนั้น  อีกหน้าก็เป็นพวกข้อกำหนดต่างๆ ในการแข่ง  เช่น ห้ามถ่ายรูป  และก็มีหัวข้อหนึ่งคือเรื่องการแต่งกายอยู่ด้วย

สำหรับเราและเพื่อนๆ ที่เรียนวิทยาลัยดนตรี  คุ้นเคยกับการที่มี Student Concert อยู่ประจำ  ไม่ว่าตัวเองจะแสดงเองหรือดูเพื่อนแสดง  ก็คุ้นเคยกันอยู่ว่าเวลาขึ้นเวทีควรแต่งกายอย่างไร  แต่ถ้าลองนึกดูว่าตัวเองยังเด็กๆ ไม่เคยผ่านเวทีใหญ่ๆ  ก็คงนึกไม่ถึงเหมือนกันว่าเรื่องของการแต่งกายที่ดูจะง่ายๆ มันจะมีเหตุมีผลต่อการแสดงได้ขนาดนี้

ลองมาสำรวจกันตั้งแต่หัวจรดเท้าเลยดีกว่า

เริ่มจากหัวลงมาก่อน  เรื่องของผมเผ้านั้นผู้ชายดูจะวุ่นวายน้อยกว่าผู้หญิงอยู่มาก  ครูเราตั้งแต่เด็กมามักจะย้ำว่าให้รวบผมให้เรียบร้อย อย่าให้รุ่ยร่ายปรกหน้าปรกตา  ที่สำคัญคือใบหน้าซีกขวา  เวลาเล่นเปียโนเราจะหันข้างขวาให้ผู้ชม  บางคนนิยมปล่อยผม ก็อาจจะติดกิ๊บหรืออะไรไม่ให้ผมปิดหน้า  ทำไมต้องไม่ให้ผมปิดหน้า? อันนี้เป็นผลเรื่องของภาพลักษณ์  เพราะคนเล่นอาจจะบอกว่าเวลาซ้อมอยู่บ้านฉันก็ไม่ได้รวบผมอะไร ก็ชินแล้ว ไม่ได้รำคาญ ไม่มีผลกับการเล่น  แต่ลองนึกว่าเป็นคนดู  นั่งดูคนเล่นอยู่บนเวที แต่ไม่เห็นหน้าเห็นตา เห็นแต่ผมดำๆ  มันดูจูออนดีพิลึกละคุณเอ๊ย

เรื่องการแต่งหน้า อันนี้เราว่าไม่จำเป็น เล่นเปียโนเวลาเกือบทั้งหมดบนเวทีก็หันหน้าหาคีย์  หันหาคนดูแค่แวบเดียวตอนก่อนเล่นกะตอนเล่นจบ  เลยไม่แต่ง แล้วครูก็ไม่ว่า  เมื่อครูไม่ว่า เราก็ไม่แต่ง จบ  (สรุปคืออีจขบ.มันแต่งหน้าไม่เป็นนั่นเอง )  แต่สำหรับบางคน มันก็เป็นการช่วยเพิ่มความมั่นใจได้ ดังนั้นก็ควรจะแต่ง  คือไม่ว่าจะซ้อมมาดีแค่ไหน  พออยู่บนเวที ถึงบางคนบอกไม่ได้ตื่นเต้นอะไร  แต่มันก็ไม่เหมือนตอนนั่งซ้อมอยู่บ้านหรอก  ดังนั้นอะไรที่ทำแล้วทำให้ตัวเองรู้สึกดีขึ้นแล้วไม่เดือดร้อนชาวบ้านก็ทำไปเถอะ

เครื่องประดับ  ยังไงผู้หญิงมันก็ต้องมีเครื่องประดับกันบ้างแหละ  อย่างน้อยก็บอกไปหยกๆ ว่าผมเผ้าต้องรวบหรือติดกิ๊บอะไรให้เรียบร้อยไม่รุงรัง  แต่ทั้งนี้ เครื่องประดับต่างๆ ก็ควรใช้แต่พองาม ระลึกไว้ว่ามาแสดงดนตรี มิใช่โชว์เครื่องเพชร  ควรเลี่ยงพวกเครื่องประดับดีไซน์แชนเดอเลียร์ทั้งหลาย  ต่างหูระย้าแบบเอาเทียนไปปักได้เผื่อไฟดับน่ะไม่ต้อง เขาคงมีไฟสำรอง  พวกสร้อยข้อมือ แหวน หรือแม้แต่นาฬิกาข้อมือก็ไม่ควรใส่ ถึงบางคนก็ไม่ได้รู้สึกว่ามันเกะกะอะไร  แต่มันจะสะท้อนแสงไฟบนเวทีแยงตาท่านผู้ชมได้นะเคอะ

ต่อมาเรื่องเสื้อผ้า อันนี้เรียกได้ว่าเป็นเรื่องใหญ่ที่สุดเลยล่ะมั้ง  คือเรื่องเครื่องประดับ แต่งหน้าทำผมอะไรพวกนั้นมันเป็นออพชั่นรอง  คือไม่ทำมันก็ไม่ได้มีผลมากมาย อาจจะแค่ดูไม่ดีหรือไม่รู้สึกสบายที่จะเล่นเต็มที่  แต่เสื้อผ้านี่เรื่องใหญ่เลยทีเดียว  ทำไมมันถึงสำคัญนักน่ะเหรอ  อันดับแรก เพราะทุกคนต้องใส่ค่ะ  คุณอาจจะไม่แต่งหน้า ผู้ชายบางคนอาจจะไม่หวีผมด้วยซ้ำ  เครื่องประดับไม่ใส่ก็ไม่แปลก  แต่เสื้อผ้านี่ทุกคนต้องใส่แน่นอน

แล้วมันสำคัญอะไรนัก  หยิบๆ อะไรก็โปะๆ ลงไปแบบไปเดินมาบุญครองไม่ได้เหรอ

มันก็...ไม่มีกฎห้ามตายตัวอะนะ  ไม่ได้มีคะแนนการแต่งกายด้วย  แต่มันก็มีหลักของขนบปฏิบัติที่เขายึดกันเป็นสากลอยู่บ้าง  เคยรู้สึกว่าผู้ชายนี่ง่ายกว่าผู้หญิงเยอะ  มันค่อนข้างชัดเจน ถ้าเป็นเด็กๆ ก็มักจะใส่เสื้อเชิ้ตกับกางเกงขายาว ผูกโบว์ไทก็น่ารักดี บางคนก็ผูกเนคไท  ถ้าโตขึ้นมาก็มักจะใส่สูท  มาจนถึงยุคสมัยนี้ นักเปียโนระดับโลกหรือผู้เข้าแข่งในเวทีระดับนานาชาติหลายคนก็ใส่แค่เสื้อเชิ้ตหรือเห็นหลายคนก็ชอบใส่เสื้อคอจีน กับกางเกงสแลค  แค่นั้นก็ดูดีเรียบร้อยแล้ว

แต่มันก็ไม่ได้ง่ายแค่นั้น  เราเองก็เพิ่งมารู้ความจริงเบื้องหลังสูทเมื่อไม่นานมานี้  เมื่อได้ยินรุ่นพี่บางคนบ่นไม่ยอมหรือไม่อยากใส่สูท  เพราะบางทีเวลาเล่นเพลงที่ต้องเคลื่อนไหวมากๆ ก็ได้ยินมาว่า "ติดสูท" เคลื่อนไหวไม่ถนัด นับว่าเป็นปัญหาในการเล่นโดยตรง 

นอกจากนี้ บนเวทีมักจะร้อนเพราะโดนไฟส่องแรงๆ  นั่งเฉยๆ ก็ร้อนแล้ว ถ้าเล่นโปรแกรมใหญ่ๆ นี่เหงื่อไหลกันเป็นแม่น้ำแยงซีไหลออกทะเลแคริบเบียนกันเลยทีเดียว  เคยได้ยินคนสงสัยว่าผู้หญิงที่ใส่สายเดี่ยวหรือเสื้อไม่มีแขนขึ้นเวทีไม่หนาวกันหรือ เพราะตรงที่นั่งคนดูนั้นหนาวจับจิต  ก็อยากจะบอกว่า ระยะทางบนเวทีกับที่นั่งคนดู ห่างกันแค่ไม่กี่คืบกี่ศอกแค่นั้น อุณหภูมิต่างกันปานไซบีเรียกับซาฮาร่าเลยครับท่าน  บนเวทีน่ะ ขนาดใส่เสื้อแขนกุดหรือสายเดี่ยวก็ร้อนแล้ว  คิดไปก็สงสารคุณสุภาพบุรุษเหมือนกัน

ส่วนผู้หญิง ก็..."แต่งกายสวยงาม"  ค่ะ ไม่มีใครกำหนดชัดเจนว่าไอ้มาตรฐานความสวยงามนี่มันวัดกันยังไง  จะแต่งชุดไทยจักรีหรือชุดราตรีกระโปรงบานเส้นผ่านศูนย์กลางแปดวา ก็ไม่เคยมีใครระบุไว้ให้  ก็เลยต้องใช้มาตรฐานวิจารณญาณเข้าช่วย

หลักโดยทั่วไปสำหรับการแต่งกาย  ข้อแรกก็คือต้องสวมใส่สบาย เคลื่อนไหวสะดวกค่ะ  เล่นเปียโนต้องใช้การเคลื่อนไหวช่วงลำตัว ไหล่ แขน มากพอสมควร  ถ้าติดแขนเสื้อ ไล่ออคเทฟไม่ไปนี่ดับอนาถแน่ค่ะ อนาถจริงๆ  ดังนั้น เสื้อผ้าที่จะสวมควรดูให้ดีว่าต้องใส่แล้วสามารถเล่นได้สะดวกเหมือนใส่ชุดนอนซ้อมอยู่บ้านนั่นแหละค่ะดี 

เคยอ่านการ์ตูนเรื่อง "วัยกระเตาะตึ่งตึงตึ๊ง" (อยากหักคอคนตั้งชื่อจริงจริ๊ง)  ตอนที่พระเอกไปแข่งโชแปงที่วอร์ซอ  ก็ได้นั่งดูผู้เข้าแข่งขันคนอื่น ซึ่งมีคนที่เป็นสาวฝรั่งเศส ใส่ชุดเป็นสายเดี่ยว  แล้วเกิดอุบัติเหตุคงจะเย็บไม่ดี ทำให้สายขาดตรงตะเข็บระหว่างที่เล่น  ถึงแม้จะเป็นเรื่องในการ์ตูน  แต่ก็ใช่จะเกิดขึ้นจริงไม่ได้ ถ้าเย็บไม่ดี เจอเคลื่อนไหวมากๆ เข้ามันก็ขาดกันได้ค่ะ  เรื่องนี้ทำให้ข้าพเจ้าตั้งจิตมั่นว่าจะไม่ใส่เสื้อที่เป็นสายเดี่ยวแน่ๆ

เรื่องของสีและดีไซน์นั้น ในการแสดงเดี่ยวก็มักจะฟรีสไตล์ค่ะ เพราะไม่จำเป็นต้องไปคำนึงเรื่องความกลมกลืนกับคนอื่นอย่างการเล่นวง  แต่เนื่องจากถึงอย่างไรเวทีดนตรีคลาสสิคก็มิใช่เวทีแคทวอล์ค  ส่วนมาก็ไม่ค่อยจะวิลิศมาหราอะไรกันมากมายค่ะ  ที่อลังการตระการตาที่สุดก็มักจะเป็นพวกนักร้องมากกว่า  สำหรับคอนเสิร์ตหรือการแข่งขันเปียโน ก็มักจะแต่งที่ดูดีและเรียบร้อยค่ะ  ถ้ารุ่นโตก็มักจะใส่ชุดยาว  ซึ่งการใส่กระโปรงยาวนี่ เราเพิ่งค้นพบข้อดีของมันอีกอย่างว่า ทำให้เคาะเท้าแล้วไม่มีใครเห็นค่ะ (แต่ถึงอย่างไรก็ไม่ควรเคาะนะคะ )   สีของชุดก็มีผลทางด้านจิตใจเหมือนกัน  ควรเลือกสีและแบบของชุดที่สวมแล้วรู้สึกมั่นใจค่ะ  อย่างเราถ้าให้ใส่สีแดงนี่เล่นไม่ออกชัวร์ๆ  แต่บางคนก็ชอบสีสดใสใส่แล้วมั่นใจ ก็แล้วแต่คนค่ะเรื่องนี้  ถ้าจะให้คลาสสิคสุดก็สีดำค่ะ รับรองไม่มีปัญหา...แต่น่าเบื่อ

มาถึงล่างสุด...รองเท้าค่ะ  สำคัญนะเออ  สำคัญขนาดว่าในเอกสารที่แจกเมื่อตอน Orientation ถึงกับระบุไว้เป็นข้อแนะนำเลยค่ะว่าในวันซ้อมนั้นควรซ้อมกับรองเท้าจริงที่จะใช้แสดง  เพื่อสร้างความคุ้นเคยกับ pedal นั่นเองค่ะ  รองเท้านี่ที่จริงแล้วสร้างปัญหาได้มิใช่น้อยหากไม่เตรียมตัวให้ดี  ลองนึกดู ซื้อรองเท้าคู่ใหม่เอี่ยมสวยปิ๊งมา ตั้งใจเพื่องานนี้โดยเฉพาะ  ปรากฏถึงเวลาจริงรองเท้ากัด  โอ สนุกเลยครับ  กำลังบรรเลงเพลงปวดร้าวรันทดบีบหัวใจ รองเท้าก็บีบเท้าปวดร้าวปานกัน คงไม่ดีมั้ง  ดังนั้นสร้างความคุ้นเคยกับรองเท้าเสียก่อนค่ะ  และ pedal ของเปียโนแต่ละหลังก็ไม่เหมือนกัน จึงควรหอบหิ้วรองเท้าไปลองกับเปียโนที่จะใช้เล่นจริงด้วย

ครบหัวจรดเท้าแล้วนะคะ  ก็มาเล่าสู่กันฟังว่าการจะขึ้นเวทีเล่นเปียโนทั้งที การแต่งกายก็สำคัญไม่น้อยค่ะ  เพราะไม่ใช่แค่ดูดี แต่ยังมีผลในการเล่นอีกด้วย

แล้วพบกันใหม่ค่ะ

Comment

Comment:

Tweet

ตอนนี้กำลังเครียด หาชุดไม่ได้เลยค่ะ มีร้านไหนแนะนำมั้ยคะ

#15 By Sorcha (27.55.174.83) on 2013-10-20 15:51

วุ่นวายมากเลยค่ะ จะไปแข่งวันที่ 3 พ.ย. นี้ ยังหาเสื้อหารองเท้่าไม่ได้เลย T^T

#14 By Paniety on 2012-10-18 22:00

ความเป็นดนตรีที่ถือกันว่าคลาสสิคที่มีที่มาจากการใช้ดนตรีของชนชั้นสูงทั้งฐานะ และอิทธิพล มีความประณีตตั้งแต่หัวจรดเท้า รวมทั้งบุคลิก และภาษากาย ยิ่งได้ภาษาพูดที่สอดคล้องกัน โดยเฉพาะการบรรเลง ที่มีจังหวะลีลา อารมณ์จะโคนสอดรับกับ"ที่มาของเพลง" ครับ น่าจะดึงผู้ฟังเข้าไปมีส่วนร่วม และรับรู้กับเหตุการณ์ในเพลงนั้น(ทั้งทำนองเนื้อและส่วนประกอบ) แทบจะกู่ไม่กลับ แต่ก็นับเป็นสุนทรียารมณ์เพื่อความ"พึงพอใจ" และเสริมปรีชาญาณได้เลย กระมัง คงไม่กล่าวเกินไปหรอกนะครับที่เราต้อง "ถึง"ในการแต่งกายด้วย เพื่อความสมบูรณ์ของการแสดง
สำหรับผม เลือกฟังเปียโนด้วยความชื่นชมในความสามารถในการเล่าเรื่อง และฟังแจสจากทรัมเปตในนัยความหลากหลายของอารมณ์ ที่ลืมไม่ได้ ขลุ่ยไทยครับ
ทั้งสิเน่หา และอาลัยอาวรณ์จริง ๆ โดยขออนุญาตแต่งกายตามสบายในการฟัง"ที่บ้าน" ส่วนไปงานบรรเลงก็ต้องให้เกียรติเจ้าของงานและสถานที่ ทั้งนี้ ความหมายจริง ๆก็คือ ให้เกียรติตนเองในที่สุด

#10 By naipond (125.26.151.149) on 2009-06-15 17:01

ว้าว
ขอบคุณมากค่าconfused smile

#9 By หมาแว่น on 2009-01-31 20:45

อืมๆ มีรายละเอียดที่ซ่อนอยู่เยอะกว่าที่คิดเย้อออ

#8 By poon_cement on 2008-10-31 19:32

โฮ่ววว big smile

#7 By Vichyasviel von Einzbern on 2008-10-30 20:12

กาวเขียนดิ ฉันจะไปเขียนได้ไง เกิดมาไม่เคยอ้วน -*-

yvesnoir* - ลองใส่รองเท้าซ้อมดูค่ะ สอบเกรดนี่จะไม่มีโอกาสลองเปียโนจริงก่อน (เว้นแต่สอบมาหลายรอบแล้ว) หรือไม่ก็ใส่รองเท้าคู่ที่ใส่เวลาไปเรียนอะค่ะเพราะจะคุ้นอยู่แล้ว

#6 By Liebestraum on 2008-10-25 22:34

55
ยางไม่มีชุดใส่ไปเลยยยยยยยยยยย

เครียดดดดดดดดดดด

อ้วนนนนนนนน

เอิ๊กกกกกก

ระบายยsad smile

ป.ล.น่าจะมีวิธีแต่งตัวสำหรับคนอ้วนนะ

เด๋วติดดาวให้เลยquestion

#5 By >>D@-^-C{A}pO!! on 2008-10-25 22:04

มองเห็นๆ cry

#4 By Tide on 2008-10-24 23:53

ใส่ใจทุกรายละเอียดๆconfused smile

#3 By (^_^)/nana on 2008-10-24 22:59

โอ้โห..เป็นความรู้ใหม่เลยนะคะเนี่ย
เราเคยออกคอนเสิร์ตเปียโนแค่สมัยเด็กๆน่ะค่ะ เลยไม่เคยคิดถึงเรื่องการแต่งกายเพราะแม่จัดการให้หมด (^^) แต่โตมาแล้ว ตอนไปสอบเทียบเกรดก็จะมีเรื่องนาฬิกากับแหวนน่ะค่ะที่อาจารย์บอกว่าห้ามใส่

เราจะค่อนข้างมีปัญหาเรื่องรองเท้า เพราะเวลาซ้อมอยู่ที่บ้านจะไม่เคยใส่รองเท้าเลย พอไปสอบหรือแสดงต้องใส่รองเท้าแล้วเหยียบเพเดิลไม่ถนัด เหมือนใส่ส้นตึกขับรถเลยล่ะค่ะ (= =)

Hot!

#2 By ★奈良★ on 2008-10-24 22:53

วุ่นวายกว่าที่คิดนะครับเนี่ย sad smile

#1 By indybear on 2008-10-24 22:11