รู้ไหม...เปียโนก็มี "นิสัย"
posted on 29 Oct 2008 19:12 by pianocorner in AboutPianoวันนี้ไปซ้อมกับเปียโนที่จะใช้แข่งที่เกอเธ่มาค่ะ ตกลงว่าเปียโนที่ใช้เป็น Yamaha รุ่น C9 คือยาว 9 ฟุต หลายคนถือว่าเป็นข่าวดีที่ไม่ต้องรบกับ Bösendorfer ตัวประจำของเกอเธ่ ซึ่งได้ข่าวมาจากหลายคนว่าคุมเสียงยาก
การแข่งขันรายการ 8th Bangkok Chopin Piano Competition จะเริ่มพรุ่งนี้แล้วค่ะ แต่ที่จริงแล้วกำหนดการจริงๆ น่ะเริ่มมาตั้งแต่ก่อนหน้านี้แล้ว มันก็คือตารางซ้อมที่ให้ผู้เข้าแข่งขันแต่ละคนได้มาซ้อมกับเปียโนและสถานที่ที่จะใช้แข่งขันนั่นเองค่ะ สำหรับรุ่นของเราก็ได้เวลาคนละหนึ่งชั่วโมงเต็มๆ ที่คุณจะได้ครอบครองห้องแสดงนี้ วะฮะฮ่า
ตามปกติแล้ว ไม่ว่าจะเป็นคอนเสิร์ตหรือการแข่งขันอะไร ก่อนการแสดงก็จะต้องมีขั้นตอนที่เรียกว่า Sound Check หรือการซ้อมกับเวทีจริงเพื่อลองระบบเสียง เพราะอะคูสติกของแต่ละสถานที่ก็จะมีลักษณะแตกต่างกันไป ก็ต้องปรับการเล่นเล็กน้อยเพื่อให้เหมาะสมกับสภาพของสถานที่ หรือถ้าเป็นวงดนตรีที่ใช้เครื่องดนตรีไฟฟ้า ก็ต้องลองเพื่อปรับอุปกรณ์และเครื่องขยายเสียงให้เหมาะสมค่ะ
แต่สำหรับเปียโนนั้น นอกจากจะเรื่องของสถานที่แล้ว ก็ยังเป็นเรื่องสำคัญที่ผู้เล่นจะต้อง "ทำความรู้จัก" กับเปียโนที่จะใช้ในการแสดงด้วยค่ะ เพราะว่าเปียโนแต่ละหลังนั้นก็จะมีบุคลิก มีนิสัยต่างกันออกไป ถึงจะเป็นเปียโนรุ่นเดียวกันบริษัทเดียวกัน แต่เขาก็จะมีคาแรคเตอร์ของตัวเองกันค่ะ และคนแต่ละคนก็จะเข้ากับเปียโนที่ต่างกันออกไป
เปียโนบางหลังนั้นมนุษยสัมพันธ์ดีค่ะ ไม่ว่าใครมาเล่นก็ตอบสนองดี ยินยอมพร้อมใจตามผู้เล่น เข้ากันได้กับคนส่วนมาก แต่กระนั้นก็มีบางคนไม่ค่อยชอบค่ะ บางคนเขาชอบแบบขัดขืนนิดๆ ออกแนว SM หน่อยๆ อุฮิ
ในทางกลับกัน เปียโนบางหลังก็ไม่ค่อยยอมเข้ากับใครง่ายๆ ค่ะ หลายคนก็จะรู้สึกว่าควบคุมยาก ต้องรบกับเปียโนแบบนี้ก็เหนื่อยหน่อย แต่บางคนกลับรู้สึกว่านี่แหละแบบนี้ที่ฉันต้องการก็มี เป็นเรื่องปกติค่ะ ลางเนื้อชอบลางยา
คาแรคเตอร์ของเสียงเปียโนแต่ละหลังก็ไม่เหมือนกัน และแต่ละคนก็มีความชอบความถนัดไม่เหมือนกันค่ะ บางคนชอบเปียโนเสียงลึกๆ บางคนชอบเสียงใสๆ บางคนชอบเสียงนุ่มๆ ก็ว่ากันไป น้ำหนักของคีย์ก็เป็นอีกเรื่องที่สำคัญค่ะ บางคนถนัดคีย์หนักๆ บางคนถนัดคีย์เบาๆ
เสียงเปียโนที่ต่างกันนี้ นอกจากจะเป็นธรรมชาติโดยกำเนิดของเปียโนแต่ละหลังแล้ว ยังสามารถปรับแต่งได้บ้างโดยช่างจูนค่ะ น้ำหนักของคีย์ก็เช่นกัน สามารถปรับให้หนักเบาได้ ถ้าเป็นเปียโนที่บ้านก็ควรบอกช่างจูนว่าอยากได้แบบไหน เขาจะได้จัดให้ถูก แต่ทั้งนี้ก็อย่างที่บอกว่ามันก็มีธรรมชาติ หรือ "สันดาน" ของมันอยู่ค่ะ ถ้าจะปรับชนิดเปลี่ยนไปสุดขั้ว เปียโนผู้น่าสงสารก็อาจถึงขั้นเสียผู้เสียคนไปเลยก็ได้ค่ะ ดังนั้นก่อนจะตัดสินใจซื้อ ก็ควรลองเล่นดูให้แน่ใจว่าเราชอบคาแรคเตอร์ของเขาก่อนจะรับเขามาร่วมชีวิต พอมาอยู่กันก็ปรับเข้าหากันบ้าง แต่ "ปรับ" ไม่ใช่ "เปลี่ยน" นะคะอย่าลืม
ทีนี้ปัญหามันก็อยู่ที่ว่า ได้เปียโนคู่ทุกข์คู่ยากมาอยู่ร่วมชายคาเรียบร้อยแล้ว เข้ากันได้ดี ชีวิตหวานชื่นแสนสุข แต่ทีนี้ พอจะแสดงหรือจะแข่ง จะให้พาสุดที่รักที่บ้านไปก็ออกจะลำบากไปหน่อย ตราบใดที่คุณยังไม่ใช่นักเปียโนระดับโลกที่ขึ้นชื่อเรื่องความเอาแต่ใจอย่าง Horowitz หรือ Glenn Gould (แต่ก็ยังเป็นวีรบุรุษในดวงใจเรานะเออ) ที่จะขนเปียโนของตัวเองลงเรือทัวร์คอนเสิร์ตรอบโลก คนเปียโนเราก็ต้องรู้จักทำตัวเป็นกิ้งก่า เป็นฝ่ายปรับตัวให้เข้ากับเปียโนของหอแสดงดนตรีแต่ละที่ที่ไปเล่นเองล่ะค่ะ
ดังนั้น ก่อนการแข่งเขาถึงต้องจัดให้มีเวลาที่จะมาทำความรู้จักและผูกมิตรกันเสียก่อนนั่นเอง ในการแข่งขันรายการใหญ่ๆ ระดับนานาชาติ ก็จะมีเปียโนหลายยี่ห้อให้เลือกค่ะ อย่างเช่น Thailand International Piano Competition ที่ผ่านไปเมื่อต้นปี ก็มีให้เลือกสามหลัง คือ Yamaha Steinway และ Fazioli ก่อนแข่งก็จะมีเวลาให้ผู้เข้าแข่งขันได้ลองและเลือกเปียโนที่จะใช้
แต่ทีนี้ เมื่อไม่ใช่การแข่งใหญ่โตระดับนั้น ก็ไม่ได้มีเปียโนให้เลือกค่ะ ก็วัดดวงกันเล็กน้อยว่าเปียโนที่เขาจัดมาให้จะตอบสนองกับการเล่นของเราได้ดีไหม ถ้ามีปัญหาก็รีบปรับความเข้าใจกันซะในเวลาที่เขาจัดให้นั่นแหละค่ะ แล้วมาเจอกันอีกทีก็ลุยไปด้วยกันเลย ตายเป็นตาย วะโฮ้ววว
อ้อ นอกจากเรื่องของแอคชั่น (กลไกการทำงานของส่วนคีย์เปียโน) แล้ว pedal ก็เป็นอีกส่วนสำคัญที่ต้องทำความคุ้นเคยค่ะ นี่คือเหตุผลที่เขาแนะนำให้ใส่รองเท้าที่จะใส่แสดงในการซ้อมกับเปียโน เพื่อให้รองเท้าเรากับ pedal ซึ่งจะต้องใกล้ชิดกันชั่วระยะเวลาหนึ่งได้ทำความคุ้นเคยกันค่ะ และอีกอย่างก็คือเก้าอี้ค่ะ แต่ละคนมีสรีระต่างกัน เก้าอี้ก็จะนั่งสูงต่ำไม่เท่ากันค่ะ อันนี้ถ้าคนที่เล่นก่อนหน้ารูปร่างใกล้กันและมีความถนัดคล้ายๆ กัน ก็โชคดีไปค่ะ บางทีก็ไม่ต้องปรับเลย นั่งลงปุ๊บเล่นได้ทันที แต่ถ้าเจอแบบเราตัวสูงโย่งแต่คนก่อนหน้าตัวเล็กนิดเดียว บางทีก็ปรับกันมือหงิกเลยค่ะ ยิ่งเก้าอี้เปียโนใหม่ๆ ยังฝืดๆ แข็งๆ อยู่ โอย แทบจะจุดธูปเซ่นกันเลยทีเดียว โอม จงลงๆ หรือ โอม จงขึ้นๆ อะไรก็ว่าไป
เรื่องนิสัยของเปียโนนี่ที่จริงมีให้เล่าเยอะแยะเลยค่ะ ไว้โอกาสหน้าจะมาเล่าต่อนะคะ ^ ^
แล้วพบกันใหม่ค่ะ